Tasavvuf ve Manevi Hayatımız
Hedefi Allah rızası olan bir hareketin,
ilahi ölçülere uyması şarttır.İlahi ölçüler, Kur’an ve sünnetle belirlenmiştir.
Kur’an ve sünnetin ortaya koyduğu ölçülerin tamamına İslam dini denir.
İslam dini, iman, ilim, amel, güzel ahlak ve edeple insanın dünya ve ahiret saadetini garanti eden ilahi bir terbiye sistemidir.
Allah Teala, İslam’dan başka bir dini, yolu, felsefe ve yaşantıyı kabul etmeyeceğini bildirmiş, aksine gidenlerin dünya ve ahirette perişan olacağını açıkça ifade buyurmuştur.
Hz. Rasulullah (s.a.v.) ise dini hayatımızda sünnetin yerini şöyle belirlemiştir:
Kim hakkında bizim (açık veya işaret yollu) emrimiz (ve müsaademiz) olmayan bir iş yaparsa o, (kişi ve yaptığı ameller Allah katında) reddedilir.
Burada şu sorular akla gelebilir:
İslam’dan başka hiçbir şey Allah katında kabul görmüyorsa,farklı isimlerle hayatımıza giren fıkhı mezheplerin ve tasavvuf meşreplerinin durumu nedir? Bunlar İslam dairesinin neresindedir? Eğer İslam’ın bir parçası iseler, niçin farklı isimlerle anılıyor ve anlatıyorlar? Bu değişik isimler ve ekoller dini birliği bozmaz mı? Din birse niçin farklı yollar ortaya çıktı?’’
Bu sorulara kısaca şu cevabı verebiliriz:
Bütün hak mezhepler ve meşrepler, din değildir, dinin insanların akıl ve idrak seviyesine göre açıklamasından ve uygulanmasından ibarettir.Hiçbir dini tahrip etmez, aksine, dine hizmet eder. Her iki ekol da İslam’ın sukut ettiği ve içtihada açık bıraktığı konularda din adına sözcülük yapmış, Allah ve Resulü’nün(s.a.v.) muradını tespite çalışmış,bu alanda çok önemli vazifeler görmüştür.
Tasavvufi Hayat
Tasavvuf yeni bir din değildir, dini anlatmanın ve yaşatmanın en kolay yoludur. Allah ve Resulü’nün (s.a.v.) öğrettiği edep üzere kurulmuş manevi ve ahlaki eğitim sistemidir.Temel metodu,tövbe,ihlas,farzları eda, haramlara veda, zikir, rabıta, sohbet, hizmet ve edeple nefsi terbiye etmektir. Hedefi ,Allah Teala’nın rızasına ulaşmış kamil insan yetişmektir.Tasavvuf terbiyesinin merkezinde kamil mürşit bulunur.Tıpkı Hz.Rasulullah’ın (s.a.v.) kendisine tabi olan sahabelere feyiz verip,aşk aşılayıp,örnek olup kendilerini eğittiği ve terbiye ettiği gibi.Mürşit,bu yolda manevi eğitimini tamamlamış veliler arasından seçilerek görevlendirilir.Bu görevi ona halk değil, Cenabı Hak verir.Yüce Allah’ın muradı böyledir. Allah Teala,Hz. Peygamberden (s.a.v.) sonra yeni bir peygamber göndermeyeceği için, onun ümmetini başıboş bırakmamıştır. Rahmetiyle onları hak yola davet edecek,kendilerine bu yolda örnek olacak,manevi terbiyelerini gerçekleştirecek,dinin hakikatiyle yaşanmasını kolaylaştıracak kamil ve mükemmil dostlarını bu ümmetin içinden eksik etmemiştir, kıyamete kadar da etmeyecektir.
Bu iş Hz. Peygamber’e (s.a.v.) varis olmaktır. Emanet çok büyük, çok kıymetli ve çok naziktir.Onu taşıyacak kimselerin hem alim hem arif olması şarttır.Onun için mürşid ilim irfan sahibi edepli kişilerden seçilir.Gerçekten terbiye olmayan kimse başkasını terbiye edemez.
Büyük veli Ebu Hafs el-haddad (k.s.) tasavvuf yolunun ne olduğunu kısaca şöyle tarif etmiştir:
‘’Tasavvuf bütünüyle edepten ibarettir.Her anın,her halin ve her makamın kendine göre bir edebi vardır.Her vakit edebe riayet eden kimse,Allah dostu olur. Edebi korumayan kimse,her ne kadar kendisini güzel bir halde zannetse ve esasen onun hak katında değeri yoktur.Bu kimse kendisinin ilahi huzurda kabul gördüğünü düşünse de,aslında oradan çok uzaktadır.’’
Bu okula samimiyetle girilir, edeple çıkılır sabredip devam edenler Allah’ın izni ile hedefe ulaşır,ilahi dostluk makamına erişir.Yüce mevlaya dost olanlara ne mutlu!
M.Saki EROL (Hayat Dengemiz)
